#0027 / 💧Hoe snel stijgt de zee?

{subject}
                             

Published on oktober 30, 2021

8 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
1 maand geleden

Even over efficiëntie.
Het is wat je krijgt gedeeld door wat dat kost.
Dan hangt het er maar vanaf wat je in de formule stopt.
Een fiets is efficiënt, omdat hij je met dezelfde inspanning verder brengt dan alleen benen.
Een gemotoriseerd ding brengt je nog veel verder met minder inspanning, want die heb je uitbesteed aan buitenlichamelijke toestellen.
Snelheid levert dezelfde gedachtegang op, want dan heb je het over afstand per tijdseenheid.
Pas dus op met uitbesteden van inspanning.

Beheerder
28 dagen geleden
Antwoord aan  Ed van Hinte

Beste Ed,

Goede nuancering, want efficiëntie is nogal een algemeen begrip, en het hangt er erg van af hoe en waarop je ‘m toepast. In het bovenstaande heb ik het vooral over economische efficiëntie: hoe kunnen de kosten per eenheid product of dienst steeds verder omlaag gebracht worden. Al een aantal eeuwen lang is dit de drijvende kracht achter allerlei economische vernieuwing (arbeidsdeling, wetenschappelijk management (Taylorism), globalisering, deregulering, handelsverdragen).

Binnen design is er ook interessant spanningsveld tussen efficiency en veerkracht. Neem de smartphone die steeds sneller, dunner, en beter wordt versus een smartphone die je wil kunnen repareren. Wil je de ‘allerbeste’ smartphone dan zal je vaak je oude weg moeten doen, en een nieuwe moeten kopen. Wil je een veerkrachtig smartphone dan wil je ‘m kunnen repareren maar zal die niet zo dun kunnen zijn, en als je er langer mee wil doen zal je moeten accepteren dat hij relatief gezien steeds langzamer wordt.

Het bovenstaande heeft ook te maken met de efficiency paradox (ook wel bekend Jevons Paradox https://en.wikipedia.org/wiki/Jevons_paradox ). Waar het efficiënter maken van iets aanvankelijk tot bezuiniging van energie, geld of iets anders leidt, kun je vervolgens met hetzelfde energie of geld budget er meer van produceren. Met andere woorden: besparing leidt tot groei. Een goed voorbeeld is LED technologie. Omdat LED veel minder energie gebruikt om licht te maken, kunnen we met de zelfde hoeveelheid energie als voorheen veel meet licht maken. De efficiency van LED draagt daarmee bij aan enorme billboards, videoschermen en grotere televisies.

Los van dit alles blijft de efficiënte fiets natuurlijk een van de en elegantste uitvindingen die er bestaan.

1 maand geleden

Een bedrijf zal vaak naar te verre efficiëntie streven (kosten vs. baten). Veerkracht in de keten is waar het uiteindelijk toch om draait. Voor die veerkracht betaal je vooraf, maar die ‘verdien’ je terug bij het in werking treden van die betrouwbaarheidsmaatregelen. Jouw concurrentie kan dat dan niet. Je moet echter wel stevig in je schoenen staan om lang zich niet manifesterende risico’s te blijven afdekken. Toch is het verstandig, zegt bijvoorbeeld Nassim Taleb al jaren (o.a. De Zwarte Zwaan, Anti-Fragiel, Over robuustheid).

Politiek en de uitvoerende toezichthouders zullen minimale eisen voor deze veerkracht moeten stellen. In de praktijk spreken ze zich vaak pas uit na (!) een grote crisis.
Niemand wordt immers herkozen door het voorkomen van een crisis, wel door het daadkrachtig optreden tijdens een crisis.
En maatregelen hebben dan ook soms het spreekwoordelijke effect van de Maginotlinie. De nieuwe aanval op efficiëntie zal zich niet op basis van de besproken weg te nemen risico’s manifesteren.
Zie hier ook het dilemma voor de klimaattop(pen).

Het oplossen van de verstoringen in ketens is overigens vreselijk lastig en bovendien contra-intuïtief, omdat de plek in de keten wel eens ergens anders kan zitten.
In de haven van LA/Long Beach (Californië) zit/zat namelijk het probleem in aflaadplekken. Zie Ryan Petersen’s Tweet-draad hierover: https://twitter.com/typesfast/status/1451543776992845834?s=20. Ook daar zit er dus vaak een politieke / regelgeving-beperking, die (tijdelijk) opgeheven moet worden.

Ben zeer benieuwd naar Climate Fiction-editie van volgende week. Hoop dat jullie het dan ook over Ziltpunk zullen hebben. Het is een genre bedacht door Tais Teng & Jaap Boekestein – (https://www.youtube.com/watch?v=z_9vwkWHwhk) .
Past namelijk leuk als linking-pin met dit zeespiegel-artikel .. 😉

Beheerder
28 dagen geleden
Antwoord aan  Wouter Blokdijk

Goeie punten Jaap,
Taleb’s anti-fragility heb ik altijd een beetje lastig gevonden. Ik snap het als concept: iets dat sterker wordt door tegenslag, volatiliteit of onzekerheid, maar ik heb er nog nooit goeie voorbeelden van gezien. Hoe pas je dit precies toe in een productie keten? Het enige wat ik zo snel kan verzinnen is een beetje in lijn met Naomi Klein’s Shock Doctrine, dat je een crisis of shock gebruikt om politieke agenda te versnellen. Met andere woorden een soort opportunisme, en dan zijn Klein’s voorbeelden vooral negatief. Maar ik heb niet het idee dat Taleb hierop doelt…

Dat verhaal van die Flexport CEO had ik ook al eens gelezen, super interessant. Je voorbeeld van de Mignotlinie is ook een goeie, want inderdaad, stel dat je iets veerkrachtige en robuust wil inrichting waar richt je je dan precies op? En hoe voorkom je dat je niet alsnog een ontwrichting via de achterdeur, of andere route, op je bord krijgt. Ik vermoed dat een deel van de het verhaal ook het ontbreken van een culturele en lokale inbedding van veel productie is. De mondiale productieketen is een soort machine die losgezongen is van z’n directe lokaliteit. Denk aan de datacentra in de polder, of onze landbouwsector die grotendeels voor de export produceert, en andersom de Noordzee garnalen die in Marokko gepeld worden.

Het is een stuk makkelijker sympathiek en ondersteunend te zijn naar een lokaal bedrijf als die ook daadwerkelijk waarde en betekenis toevoegt aan de levens ter plaatse.

En gaaf, Ziltpunk! Ga ik zeker even meenemen 😉

Bibi
1 maand geleden

Het blijft naar om de consequenties van ons handelen en vooral die van mijn voorgangers te lezen. Het maakt mij erg bang. Ik denk wat nog vergeten wordt in al deze discussies is dat wij alleen de klimaatverandering kunnen stoppen als wij als individu zelf ook verantwoordelijkheid nemen, maar het lijkt wel alsof we daar liever niet over praten. Dan zeggen we: het zijn de bedrijven en de overheid, ik ben machteloos. Maar wij zijn hen ook. Wij stemmen, wij kopen! Ik hoor mensen iedere maand naar hun tweede huis gaan in Portugal of Spanje per vliegtuig, zie vakanties op Instagram voorbijkomen op bounty-stranden en ik zie zowel mensen als ondernemers en bedrijven anderen stimuleren om kleding, auto’s en allerlei andere nutteloze producten te kopen die schadelijk zijn voor het milieu. In corona tijd zei de overheid dat we bepaalde dingen niet mochten en ging het ineens weer beter met het klimaat. Maar nu dat voorbij is gaan we weer op dezelfde voet verder. Dat komt omdat mensen van binnen niet zijn veranderd. We denken nog steeds dat het allemaal wel meevalt en dat ook als het niet meevalt we vast allerlei oplossingen hebben om alle gevolgen zoals stijging van de zeespiegel, te lijf te gaan. En daarbij denken mensen vaak ook nog: als het echt heel ernstig wordt, ben ik er toch niet meer bij want dan lig ik al onder de grond. Waar we aan moeten werken is onze individuele basishouding: we kunnen allerlei behoeften (desires) hebben, maar daar hoeven we niet altijd naar te handelen. Los van alle oplossingen die we bedenken, zit de ware revolutie wat mij betreft dus in onszelf. En het treurige vind ik dat niemand daar de aandacht op vestigt. We hebben het al opgegeven en gaan verder met het vinden naar een oplossing voor de aanpassing aan het klimaat. Maar als wij morgen allemaal stoppen met vliegen gaat KLM failliet en is het probleem direct opgelost. Het probleem zit eigenlijk in dat we ons niet willen aanpassen. We willen blijven doen wat we doen en hopen dan op wonderlijke oplossingen vanuit de technologie. Waarom kan een oplossing niet zijn: we stoppen nu met vliegen totdat er een alternatief is? Nee we willen de oplossingen, maar ondertussen wel onze behoeften vervullen. Natuurlijk moeten we ons aanpassen aan de gevolgen van klimaatverandering, zeker omdat de schade onomkeerbaar is, maar heel veel oplossingen zijn misschien niet eens nodig als we ons eigen gedrag aanpassen en ook beseffen dat je soms even met iets moet stoppen. Denk maar aan iemand die af wil vallen. Natuurlijk moet je blijven eten, maar je moet ook meer bewegen en je stopt wel een tijd met schadelijke dingen tot je nemen. Vaak blijkt dat als je je nieuwe levensstijl hebt, dat je eigenlijk verbaast bent over dat je al die schadelijke dingen dacht nodig te hebben. Zo zie ik de oplossing voor het klimaat ook: we blijven onszelf verplaatsen bijv. via fiets en trein maar stoppen zoveel mogelijk met vliegen en de auto (zeker als het eigenlijk onnodig is) en we gaan ondertussen oplossingen zoeken voor schonere manieren van reizen en aanpassing aan het klimaat. Misschien gaat mijn reactie wat verder dan waar jullie artikel over gaat. Maar omdat jullie ook spreken over achterliggende motivatie voor wat wij doen (zoals het efficiëntie stuk) dacht ik dat de invalshoek van gedragsverandering hierbij niet kan ontbreken.

Beheerder
28 dagen geleden
Antwoord aan  Bibi

Beste Bibi,

Ik voel helemaal je punt. Wij zijn het systeem. De industrie, de politiek, etc, het is niet los te zien van ons eigen gedrag, en we moet niet zelf niks doen en dan zeggen dat de industrie eerst maar wat moet doen. Want via welke route het ook gaat, eerst industrie, of eerst gedrag, het prijskaartje zal door ons als gemeenschap (via belasting, duurdere producten, etc) betaald moeten worden.

En je observeert correct dat los van technische oplossingen of slim beleid, er ook een veel grotere verschuiving nodig is. Een verschuiving in mens en wereldbeeld, een verschuiving in hoe we betekenis geven aan de wereld. Iets wat cognitief wetenschapper John Vervaeke de ‘meaning crisis’ noemt: https://www.youtube.com/channel/UCpqDUjTsof-kTNpnyWper_Q misschien vind je hier wat aanknopingspunten. Deze betekeniscrisis is voor de Chrononauten ook een hele belangrijke, en hier zullen we zeker dieper in gaan duiken.

Harm Tillema
29 dagen geleden

De SSP5-8.5 trajectory is helaas onzin. De 8.5 trajecten zijn sensitivities waar we redelijkerwijs niet zullen komen. Kijk aub naar de belachelijke hoeveelheden kolen per capita die daarvoor verstookt zouden moeten worden vs wat er in de afgelopen jaren gemiddeld gedaan is.

https://twitter.com/peters_glen/status/1215186971099877376?lang=en
https://pitmonticone.github.io/rcp85-debate/dashboard.html#people

Kijk aub ook naar de twitter feeds van Michael Liebreich – geen kleine jongen in het klimaat debat (BNEF, etc)

Beheerder
28 dagen geleden
Antwoord aan  Harm Tillema

Beste Harm,

goed punt, en dank voor je correctie. Ik was me niet bewust van welke energiemix ze in dat scenario uitgingen, ik zal het eens beter gaan bestuderen.

De exponentiële uitspraak van James Hansen die ik eronder noem gaat overigens niet uit van SSP scenario’s (voor zover ik weet) maar van een eerste hypothese rondom de data die ze vinden rond het de smeltsnelheid van het ijs op de polen.

https://acp.copernicus.org/articles/16/3761/2016/acp-16-3761-2016.pdf